April 3, 2018

October 11, 2017

Please reload

Recente berichten
Uitgelichte berichten

Het einde van de Toverberg

15 Dec 2015

 

Voor de laatste keer pak ik mijn tas in voor mijn reis naar de ‘Toverberg’. Waar mijn schoeisel bij de eerste trip nog iets van lood onder de zolen leek te herbergen merk ik dat mijn kwieke passen mij tot een maanlander maken. De gravitatieversnelling heeft minder vat op mij. Maar mijn hoofd werkt niet mee.

 

Wat Hans Castorp in Davos allemaal meemaakte door Thomas Mann zo mooi in de roman ‘de Toverberg’ beschreven staat niet helemaal in verhouding tot mijn eigen belevenissen. Hans C. was immers nog jong, in de adolescentenleeftijd, zou voor drie weken een neef in een kuurkolonie bezoeken, maar bleef daar uiteindelijk zeven jaar! In die tijd kreeg hij vele levenslessen. Teleurstellingen, plezier, openbaringen wat niet al. Op mijn eigen Toverberg is dat op zich niet veel anders. Het is een prettige gemeenschap en omgeving waar het lastig van loskomen is.

 

Nog één keer

 

Ik kan niet als Thomas Mann al mijn kuurgenoten helemaal beschrijven, en heb dat ook niet gedaan en zal dat ook niet doen. Het zou niet eerlijk zijn. Ieder doet zijn best, en ieder doet het op zijn eigen manier. De twaalf anderen zijn figuranten. Zo moet je dat zien.

 

In de middag loopt mijn hoofd leeg. Ik laat mij gaan. Impact is geen doel op zich. Leuk als het werkt vervelend als je er niets van merkt. Ik ontdek een nieuwe aggregatietoestand: Tegengas.

 

’s Avonds na de maaltijd loop ik buiten langs terug naar het logeeradres. De grote boom voor de ingang, een beuk?, zit vol bladeren. Bij mijn eerste ontmoeting was hij nog kaal. De zon is onder en het licht van maan en sterren heeft vrij spel. Tijdens de middagsessie stortte ik wat in. En ik voel, daar nog niet helemaal van te zijn bekomen. Ik pak mijn camera en maak foto’s, die kan ik altijd wel ergens voor gebruiken. Net als Mozart, altijd bezig met componeren.

 

Weer binnen maak ik mij vrolijk over het uitgestalde beeldhouwwerk. Een naakt zonder hoofd en armen, dat ik al had vastgelegd. Niet meer om te vormen, zoals wij echte mensen. Alleen de achterkant is zichtbaar merk ik op. Het lijkt wel of ik in Plato’s grot verkeer. Niet verblind door de werkelijkheid val ik even later in slaap.

 

Apotheose

 

Ik sta voor een zaal met mensen, microfoon in de hand want mijn stem is niet luid. Het is in een toneelspel, de laatste acte van een reis. Ik versla de reis en mag even regisseur zijn. Dat wil ik graag. Achter mij tover ik plaatjes op een groot scherm. Ik laat een zwart-wit foto verschijnen van een houten kolos nabij een bos. Ik weet wat er komt. Op de foto verschijnen de letters ‘de Toverberg’. Een korte lach gaat door de zaal. Dat is echter niet mijn bedoeling. Het is niet om leuk te zijn. Het is de essentie.

 

‘De Toverberg’ is een van de mooiste romans die ik ooit heb gelezen. Een circus van levenservaringen, werkzaam op al mijn gemoederen. Waarbij ik als lezer op de laatste bladzijde na al die prachtige zinnen, spijtig moest constateren dat het voorbij was. Afgelopen.

 

Ook mijn reis is ten einde. De microfoon gaat uit, het licht wordt gedoofd. Ik bedenk dat ik mijn maanschoenen aan wil houden. Voor altijd!

 

Alleen nog die pen neerleggen…

 

MC

Share on Facebook
Please reload

Volg ons

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Zoeken op tags
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square
CONTACT GEGEVENS

Door je in te schrijven ga je akkoord met het privacyreglement

  • LinkedIn Social Icon
  • Facebook Social Icon

Specialist Development B.V.

Hogestraat 14, 6953 AS Dieren.  

0313-750914

KvK: 30169842

 © 2017 Specialist Development             Privacyreglement           Algemene voorwaarden

Door je in te schrijven ga je akkoord met het privacyreglement